Travel

Oosterse charme: van Hoi An tot Ho Chi Minhstad

Van de charme van Hoi An waar de tijd stil lijkt te staan, tot de drukte van Ho Chi Minhstad. Twee Vietnamese steden met twee verschillende gezichten, indrukwekkende skylines, lokale marktjes, traditionele vissers en Werelderfgoed.
Reading time 7 minutes

Het zit ’m in de details. Tijdens het boarden begint het al. In de rij wacht een vrouw op leeftijd. Haar mond is gekruld tot een serene glimlach en ze draagt een traditioneel Vietnamees kostuum: een zijden ensemble, bestaande uit een pantalon en blouse, dat iets weg heeft van een pyjama. Maar dan voor overdag en van een verbluffende elegantie. Ook zij stapt in het vliegtuig met als bestemming Ho Chi Minhstad. Bij aankomst, als de deuren opengaan, worden we onmiddellijk omhuld en bedwelmd door de warme, vochtige lucht die zo typisch is voor Azië. Sommige medereizigers ervaren dit voor het eerst, anderen herkennen het; iedereen is opgetogen. Een tweede vliegtuig brengt ons naar Da Nang in de provincie Quang Nam. Eenmaal geland stappen we in een taxi, waarin het geluid van de radio ons onderdompelt in een ander universum. Langzaam verlaten we de grote wegen rondom het vliegveld en rijden totdat kleine straatjes opdoemen, verlicht met kleurrijke papieren lampionnen. We zijn aangekomen in Hoi An.

1556287176218650 img 08861556283858465884 img 9186 1

Deze voormalige havenstad aan de kust van Vietnam was tijdens de zestiende en zeventiende eeuw een belangrijk handelscentrum op de zijderoute. Na twee eeuwen van bedrijvigheid nam deze echter langzaam af en sukkelde de eens zo welvarende stad in een sluimerslaap. Maar vanaf het moment in 1999 waarop Hoi An op de Werelderfgoedlijst van UNESCO belandde, als goed bewaard voorbeeld van een Zuidoost-Aziatische handelsstad, lijkt de stad opnieuw te ontwaken. Van heinde en verre komen mensen om de bijzondere sfeer te ervaren, alsof de tijd er heeft stilgestaan. De huizen vertonen een bijzondere mengeling van lokale en buitenlandse invloeden en in de kleine straatjes etaleren honderden ambachtslieden hun beheersing van de keramiekkunst, het vlechten van manden en het vervaardigen van lampions uit kleurrijke stoffen. Soms bekruipt ons het gevoel dat Hoi An slachtoffer is geworden van haar eigen talent, tijdloze schoonheid en succes: toeristen komen er in steeds groteren getale. Het vergt voor medetoeristen als wij sluwheid om ze te ontwijken.

KWETTERDRUKTE EN KERAMIEKKUNST

Langs de rivier die door het centrum van de stad stroomt, strekt zich de centrale markt uit. Er heerst een vrolijke drukte. Vrouwen met traditionele hoeden op het hoofd stallen hun waar uit, een verscheidenheid aan producten: de visvangst van de vroege morgen, geurende kruiden, kleurrijke groenten en vruchten waarvan we de naam niet eens weten, rieten manden, bloemen en verse eieren. Een bezoek aan deze markt is de ideale start van de dag. De bedrijvigheid die er heerst werkt aanstekelijk en rond lunchtijd heb je waarschijnlijk geen trek meer, omdat je op de markt al volop hebt geproefd van uiteenlopende lokale delicatessen, zoals gegrilde brochettes, banh-mi (Vietnamese broodjes), bananentaarten en soep van lotusblaadjes.

1556287197800064 img 09301556284203635701 img 0639

In contrast met de vrolijke drukte op de markt is Thanh , een aantal kilometers verderop, een toonbeeld van rust. Het pottenbakkersdorp is het epicentrum van de keramiekambacht. Achter elke deur wonen families die tot in perfectie de oude technieken van het pottenbakken beheersen. Als we ergens naar binnengaan staan we oog in oog met een jong meisje dat op de grond zit, met één been recht vooruit terwijl ze met de voet van het andere een sokkel met daarop een homp klei laat draaien. In enkele minuten, terwijl ze met haar voet onophoudelijk de sokkel beweegt, ontstaat er tussen haar sterke doch gevoelige handen een prachtige vaas. Tegen de muur staan tientallen andere keramieken creaties, zoals borden, schalen en bekers. Het meisje vraagt of wij willen dat ze de vaas beschildert of er iets ingraveert. Wij vragen haar om de vaas te laten zoals hij is. Ze kijkt ons in eerste instantie vertwijfeld aan – blijkbaar willen andere toeristen wél beschilderde creaties van aardewerk –, maar herpakt zich en besluit om ons de voorwerpen te laten zien die zojuist uit de oven komen, puur en mooi. ’s Middags maken we een tocht op de rivier in een typisch rond bootje, gemaakt van bamboe. Onderweg kruisen we vissers en betovert de aanblik van de groene rijstvelden. Wanneer de zon ondergaat worden de lantaarns ontstoken en komen de straten langs de oever tot leven. We kiezen een kleine snack bij Miss Ly, een straattentje met plastic stoeltjes, waar elk gerechtje van de kaart even heerlijk smaakt. De avondwandeling terug ons hotel wordt opgelicht door ronde lampionnen in de bomen. Sprookjesachtig.

/

Voordat we Hoi An, met zijn lichtjes, markt, keramiek en de overdekte Japanse brug (Chùa Câu) verlaten, bezoeken we eerst My Son. Dit eeuwenoude hindoestaanse tempelcomplex is opgenomen in de Werelderfgoedlijst. Door de eeuwen heen zijn de massief stenen tempels gedeeltelijk bedekt geraakt door mos en struiken, maar het mythische verleden van het heiligdom is alomtegenwoordig en indrukwekkend.

1556286219416009 img 08151556286143461622 img 9920

DE NACHT BESTAAT NIET 

We stappen op het vliegtuig naar Ho Chi Minhstad, de grootste stad van Vietnam in het zuidoosten van het land, aan de rivier Saigon. Verveling en traagheid bestaan hier niet: deze stad raast, bruist en broeit. Toch vind je in deze moderne megapolis nog steeds koloniale elementen. Wonderlijk hoe het heden en verleden samenkomen. De stad is druk en luid en aan de stroom straatverkopers, scooters, voetgangers, bussen, auto’s en fietsers komt geen einde. Stilte en rust bestaan hier niet en het donker van de nacht al evenmin: de caleidoscopische lichten vervangen de zon zodra de avond valt. Maar de levendigheid beperkt zich niet tot de straten alleen. Op de daken van de hoge gebouwen bevinden zich terrassen die uitkijken op de drukte beneden: een regelrecht spektakel. Opnieuw valt het contrast op tussen de moderne architectuur en de overdadige traditionele ornamenten.

1556285289194746 img 88521556285289182731 img 9759

Overdag wandelen we door een wijkje waar antiquairs hun keramiek, sieraden, decoratieve objecten, oude ansichtkaarten en zwart-witfoto’s tonen. Daarna bezoeken we de Ben Thanh-markt, een overdekte markt waar zowel de lokale bevolking zich laat zien als toeristen, respectievelijk op zoek naar de dagelijkse boodschappen en souvenirs. Ondertussen blijft de stad onophoudelijk in beweging en raast het verkeer door. Wie even wil ontsnappen aan de drukte hoeft slechts in een kano te stappen; langzaam drijven de gebouwen naar de achtergrond. Na minder dan een uur bereiken we aan de oever het An Lam Saigon River-hotel. Dit is een oase van luxe en rust, drijvend op de rivier.

Een mooi slotakkoord voordat het moment van vertrek aanbreekt. De geheugenkaart van de camera is vol en ook de koffer puilt uit van de souvenirs: stoffen lampions, gevlochten manden én een zijden pyjama.

Tags

Lees ook

Aanbevolen voor jou