Travel

Dagboek van een Nederlandse kunstenares in New York - deel 1

New York! Metropool van de onbegrensde mogelijkheden.
Reading time 3 minutes

New Amsterdam heeft op vogels van allerlei pluimage een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Zo ook op de Amsterdamse kunstenares Merel Ellen, die besloot om in deze legendarische stad haar geluk te beproeven. De komende maanden woont zij in Williamsburg (Brooklyn) en verruilt tijdelijk haar studio in Amsterdam voor een gedeelde werkplek in de Lower East Side, die deel uitmaakt van een galerie. Volgende maand volgt haar eerste solo-expositie. Geen slechte locatie om haar werk te tonen. Merel Ellen deelt op de site van L’OFFICIEL NL haar ervaringen en spot fijne adresjes op mode- en kunstgebied.

Mijn appartement is geweldig: begane grond, groot voor New Yorkse begrippen, houten vloeren, hoge plafonds, een ruime keuken waar je ook daadwerkelijk kan koken (dat is geen gegeven hier), een grote slaapkamer, een piepkleine badkamer en royale woonkamer met ouderwetse platenspeler en elpees. Het cliché is naar tevredenheid compleet.

En passant wordt gevraagd of ik de zwerfpoes die in de binnenplaats woont dagelijks wil voeren. Vanzelfsprekend: ik houd van dieren en heb een zwak voor alles wat het iets zwaarder dan gemiddeld heeft. Ze heet Stain en heeft een eigen plankje, buiten bij het raam.

Ik hoor de sirenes van de brandweerwagens en even later hiphopmuziek uit een grote Chrysler waarvan de bestuurder het raam half open heeft en luidkeels meezingt.

Na het uitpakken van mijn koffers loop ik naar buiten om Williamsburg te verkennen, de buurt die ik de komende maanden de mijne mag noemen. Het voelt als een verliefdheid. Buiten is het koud, maar de zon straalt. Ik loop een uurtje lang door de wijk, vooral de grotere straten volgend, pin wat cash en haal wat basisboodschappen. Ik hoor de sirenes van de brandweerwagens en even later hiphopmuziek uit een grote Chrysler waarvan de bestuurder het raam half open heeft en luidkeels meezingt. Er lijkt een prettig buurtgevoel te heersen. Vrijwel iedereen op straat knikt vriendelijk naar me of zegt:

’Hey Ma’am, how you doing?’

De volgende dag ga ik naar de studio/galerie waar ik de komende tijd zal werken. Het ligt in Lower East Side, een levendige wijk op Manhattan met veel galeries voor opkomend talent en gevestigde namen. Ik word rondgeleid door de eigenaar van de studio en ontmoet enkele van mijn studiogenoten. De twee verdiepingen tellende studio staat 24/7 tot de beschikking van de deelnemers. Het is voor het eerst dat ik een werkruimte deel met anderen. Het valt reuze mee. Er staat leuke muziek op, mensen zijn geïnteresseerd in elkaar, maar gaan vooral hun eigen weg. De voorkant van de studio is een galerieruimte waar permanent exposities worden gehouden. Genoeg reuring, dus.

Om meteen aan de slag te kunnen koop ik papier en verf bij een grote art supply store en vraag aan de lijstenmaker ernaast een offerte op voor het inlijsten van twintig tekeningen. Hij blijkt twee keer zo duur als mijn Amsterdamse lijstenmaker en de voorbeelden in zijn winkel zien er lang niet zo goed uit als die thuis. Dan zet ik koers naar Bedford Avenue, de hoofdstraat van Williamsburg, vol met kleine boetiekjes, sieradenwinkels, vintageshops en een lmini-mall met een winkel waar betaalbare kleding hangt van beginnende Koreaanse modeontwerpers. Ik koop een rood mohair mutsje.

Als ik mijn straat inloop zitten de buurman en buurvrouw van een paar huizen verderop samen op de drempel in hun voortuintje. Ze zijn in de zeventig, spreken Spaans, hebben twee kleine hondjes en een voortuin die liefdevol is volgeplant met plastic bloemen, popjes en religieuze verwijzingen. Ik voel me gelukkig.

www.merelellen.com

Foto’s: Merel Ellen.

Tags

Lees ook

Aanbevolen voor jou