People

Model Nicole: ‘Tussen ons meisjes mag geen concurrentie bestaan.’

Nicole Atieno is pas 21, maar heeft al veel levenservaring. Ze woonde tot op haar elfde op een boerderij bij haar grootouders, totdat zij werd geadopteerd door een familie in Dresden. Het Duits-Keniaanse model, dat zichzelf altijd als tomboy beschouwde, belichaamt vandaag een nieuw schoonheidsideaal.
Reading time 6 minutes
Jasje, hoodie en oorbellen, CHANEL.

In de Keniaanse havenstad Kisumu kwam Nicole Atieno ter wereld, nu 21 jaar geleden. Ze kijkt terug op een gelukkige jeugd, waarin ze onbezorgd speelde te midden van de dieren op de boerderij van haar grootouders. Op elfjarige leeftijd vond een omslag plaats, toen ze genoodzaakt was naar het verre Dresden te verhuizen. In die stad vond ze een warm onthaal bij adoptieouders: vader Ulrich en moeder Mathilde, juridisch secretaresse en voormalig model. Nicole volgde in de voetsporen van Matilde, want is nu zelf als model het gezicht van verschillende reclamecampagnes. Zo poseert deze beauty met fijne gelaatstrekken en onberispelijke huid sinds 2016 voor Gucci, schitterde in de Pre-Fall-collectie van Marni en presenteerde outfits uit de H/W-2018-19-hautecouturecollectie van Valentino.

Kanten jurk, vingerloze roze leren handschoenen, CHANEL.

 

Flanel- en kasjmierwollen double-breasted krijtstreepjasje, MAX MARA. Crêpe de chine-zijden shirt, PHILOSOPHY BY LORENZO SERAFINI. Vergulde oorbellen, ANNE MANNS.

Meerdere covers en belangrijke hoofdartikelen werden aan haar gewijd, zoals in L’OFFICIEL Italia, Vogue, Harper’s Bazaar, Pop Magazine en Luncheon Magazine. ‘In mijn vroege jeugd speelde ik veel in de open lucht, aan het Victoriameer bij Kisumu’, vertelt Nicola. ‘Mijn grootouders hadden er een boerderij met koeien, geiten, schapen, honden, katten en ezels. Het was wel een gigantische overgang om in een drukke Europese stad als Dresden terecht te komen op mijn elfde. Alles was er zo anders dan wat ik gewend was.’ Haar nieuwe familie sinds tien jaar beschouwt ze als een lappendeken. ‘Mijn vader is Duits, mijn broer Roemeens en mijn neefjeses, die mijn eerste fans zijn, zijn half-Roemeens en half- Grieks.’ Anders dan veel andere later succesvolle modellen werd Nicole niet op straat ‘ontdekt’, maar nam ze zelf het initiatief om het vak in te gaan. ‘Mijn loopbaan als model begon vier jaar geleden’, zegt ze. ‘Het was een droom, iets wat ik altijd al had gewild. Ik voelde me als een magneet tot de modewereld aangetrokken’. 

Toen Nicole eenmaal serieus had besloten om haar hart te volgen, pleegde ze grondig research over de meest prestigieuze modellenbureaus van Duitsland, totdat ze werd overtuigd door SMC Model Management. Het bureau representeert haar nog steeds, en daarnaast werkt ze met Storm Models in Londen en WOMEN in Milaan. Het solliciteren ging vlot: een week na haar mail werd Nicole gebeld voor een casting. En ook haar carrière nam al snel een vlucht: na een half jaar werd ze op het vliegtuig richting Milaan gezet, voor haar eerste Gucci-show. 

Nappaleren jas met geometrische applicaties en studs, hoed met fluwelen inzetstukken, nappalederen schouderriem met logo en fluwelen lint, GIORGIO ARMANI. Geelgouden ketting ‘Infinite sunshine’, MAXIMOVA.

Aanvankelijk was het model onzeker over haar talent: ze twijfelde eraan of ze wel de juiste houding en het gevraagde uiterlijk bezat om succesvol te kunnen zijn op de catwalk. ‘Van jongs af aan bewonderde ik de schoonheid van de actrices op tv en de vrouwen in glamourbladen’, legt ze uit, ‘maar ik was ervan overtuigd dat mijn lichaam en gezichtstrekken verre van het heersende ideaal afstonden. Ik was me ervan bewust dat ik er anders uitzag en vond mezelf niet in dat soort chique esthetiek passen. Ik beschouwde mezelf als een typische tomboy.’

SAMEN STAAN WE STERK

Triest maar waar: discriminatie op uiterlijk vindt vandaag de dag nog steeds plaats, zelfs in een omgeving als de creatieve industrie, waarin men altijd heeft gehamerd op de waarde van diversiteit. Niettemin is de westerse cultuurstandaard nog heer en meester in de modewereld, die daardoor een beperkte visie op schoonheid dicteert. ‘Jazeker, ik werd soms gediscrimineerd’, knikt Nicole, ‘maar dat heb ik nooit al te persoonlijk opgevat. Het is nu eenmaal zo dat men geneigd is om andere culturen te beoordelen op basis van eigen criteria, naar de maatstaven waarmee men het meest vertrouwd is. Als iedereen een bewustere benadering van diversiteit zou nastreven, was er geen sprake van discriminatie. Misschien moeten we beginnen met de opvoeding en proberen om onze kinderen meer tolerantie voor anderen bij te brengen. En daarnaast zouden we uitingen van geweld zoveel mogelijk uit de media moeten bannen.’

Wollen ponchojas, SACAI X REYN SPOONER. Coltrui, MOLLI.

Nicole erkent dat in haar geboorteland de positie van vrouwen de laatste jaren is verbeterd. Vrouwen hebben tegenwoordig meer vrijheid om zich vrijelijk te bewegen en uit te drukken. ‘Weet je, ik heb onlangs de documentaire Umoja gezien, naar het gelijknamige dorp in de provincie Samburu, gelegen in Centraal-Kenia, waar het voor vrouwen verboden is zich in de aanwezigheid van mannen te begeven, voor hun eigen bestwil. De vrouwen hebben hun echtgenoten en broers, die niet respectvol met hen zijn omgegaan, vriendelijk doch beslist de deur gewezen. De scheiding met hun geliefden en familie was een moedige daad. De vrouwen besloten bewust de kinderen alleen op te voeden en brachten hen een heel nieuwe, geëmancipeerde levenswijze bij. En zo groeit een nieuwe generatie op die ruimdenkend is, met een open mentaliteit.’

Nude lurexjurk, ESTEBAN CORTAZAR. Jacquardrok met bloemdessin, 4 MONCLER BY SIMONE ROCHA. Zilveren oorbellen ‘Big Shall’, JANE KØNIG.

Tulen jurk met borduursels, DIOR. Katoenen jurk met Swarovski-kristallen, VIVETTA.

Het bewuste dorp werd in de jaren negentig gesticht door meerdere vrouwen die het slachtoffer waren geworden van lichamelijk geweld door soldaten van het Britse leger. Vanwege het misbruik werden zij verstoten door hun gezinnen en namen hun toevlucht in deze gemeenschap, die tegenwoordig 47 vrouwen telt en waarin geen plaats is voor mannen. Het dorp is een veilige plek, waar vrouwen in harmonie samenwonen en -werken. Nicole: ‘Dit samenlevingsmodel hee! helaas in andere delen van Kenia nog geen navolging gevonden. Zo wordt infibulatie, een ernstige vorm van besnijdenis waarbij de vrouwelijke genitaliën worden verminkt, nog steeds als normaal beschouwd in veel dorpen, net als de griezelige traditie van in het huwelijk treden met heel jonge meisjes.’

"Ik werd gediscrimineerd, ja. Dat heb ik me nooit persoonlijk aangetrokken. Men is nu eenmaal geneigd andere culturen op basis van de eigen maatstaven te beoordelen"

Dankzij haar modellenwerk heeft Nicole een groot netwerk van mensen van over de hele wereld opgebouwd, waardoor zij zich in haar vak sterk maakt voor een veilige leefomgeving voor vrouwen. Ze is er een groot voorstander van dat vrouwen zichzelf en elkaar meer steunen, vooral in deze MeToo-tijden. ‘Tussen ons meisjes mag geen concurrentie bestaan’, zegt ze ferm. ‘Het klopt dat misbruik ook in ons vak een realiteit is, maar dat betekent niet dat het hele systeem corrupt is. Want je moet de vele getalenteerde, integere persoonlijkheden niet vergelijken met sommige individuen die zich in de werksfeer schuldig hebben gemaakt aan ernstige fouten.’

Crêpe de chine-zijden top met franje, GIVENCHY. Zilveren oorringen ‘Halfmoon’, JANE KØNIG. Lurex maillot, CHANEL. Kalfsleren klompen met houten zool, DIOR.

Credits:

Fotografie: Ronald Dick
Stylin: Ann-Kathrin Obermeyer
Haar en make-up: Thorsten Weiss
Model: Nicole A (SMC Model Management)
Casting: Alexandre Junior Cyprien
Productie: Shotview Artists
Assistent styling: Charlotte Grindeau
Assistent belichting: Falko Saalfeld

Lees ook

Aanbevolen voor jou