People

La bella storia: een interview met covermodel Bella Hay

Muziek, muziek en nog eens muziek. Het leven van Bella Hay is doordrenkt van klanken met rockers als vader en boyfriend. Zelf timmert ze aan de weg als zangeres en dj. ‘Ik ga niet zomaar iets de wereld in slingeren. Het moet verdomd goed zijn voordat ik iets uitbreng.’
Reading time 12 minutes
Wollen top, J. LINDEBERG. Vergulde ring, KENZO. Alles via ZALANDO.

Ze is energiek, lacht veel en maakt grappen. Tegelijkertijd houdt ze tijdens de shoot nauwlettend in de gaten of iedereen zich oké voelt. Bella Hay (Den Haag, 1990) geeft veel. Als oudste dochter van Barry Hay, de frontman van de enige echte rockband die Nederland de afgelopen zestig jaar heeft voortgebracht, de Golden Earring, heeft ze een bekende achternaam. Toch is ze er niet het type naar om die naam uit te buiten. Bella gaat liever haar eigen weg en dat dat toevallig ook in de muziek is, soit. Zo down to earth is ze wel. Met de band Tears & Marble brengt Bella in 2015 de EP Romance uit. De sfeer? Experimenteel, rustig, mystiek. Dromerige pop. Een soort mix tussen het geluid van de Amerikaanse zangeres Banks en ja, wie eigenlijk? Haar stem klinkt behoorlijk uniek. Daarnaast is ze een veelgevraagde dj. We spreken haar over, drie keer raden, muziek.

Je hebt een heel bekende vader. Voel je jezelf ‘de dochter van’? Of heb je inmiddels ook als Bella bestaansrecht?
‘Hmm, ik weet het niet precies. Ik voel me altijd een dochter van. Maar dat heeft toch iedereen? Ik ben er zelf niet mee bezig in ieder geval. Maar ja, veel anderen natuurlijk wel. Dat klopt. Daar kom ik niet onderuit. Dat ik in één adem met mijn vader genoemd wordt, zie ik trouwens niet per se als iets negatiefs. Want ik ben onwijs trots op mijn vader en op wat hij allemaal gedaan heeft. En doet trouwens. Zolang ik maar voor mezelf kan verantwoorden dat ik er niet onwijs gebruik van maak. Of eigenlijk: dat ik er geen misbruik van maak. Zolang ik zelf achter mijn eigen werk sta, is het prima.’ 

Ze denkt even na en vervolgt: ‘Maar ik geef toe dat het fijn is dat ik een heel ander ding doe. Als ik zangeres van een rockband zou zijn geweest, had ik het misschien minder goed naar mezelf toe kunnen verantwoorden. Maar ik heb het conservatorium gedaan, geen makkelijke studie om te volgen. Het heeft me veel zelfvertrouwen gegeven dat ik zelf ook iets kan.’

Ik vind jouw muziek bijna het tegenovergestelde van wat de Golden Earring doet.
‘Dat doe ik niet expres, hoor! Daarvoor heb ik zeker niet gekozen om mezelf vrij te pleiten. Maar het is gewoon wat er bij mij uitkomt.’

Lijk je op je vader?
‘Ja man, heel erg! Niet alleen qua uiterlijk trouwens. Maar ook hoe we zaken aanpakken. We kunnen allebei best wel controlfreaks zijn in werk en in zakelijke dingen. Maar omgekeerd zijn we als het gaat om vriendschappen juist heel vrij en los. En heel vergevingsgezind.’

Nylon jas, OPENING CEREMONY. Leren cowboylaarzen, PINKO. Alles via ZALANDO.

Bedoel je controle in de zin van perfectionisme?
‘Ja, absoluut. De tijd waarop er dingen gaan gebeuren, moet en zal de tijd zijn dat er dingen gaan gebeuren. En nooit te laat komen, hè. Een strak schema voor jezelf maken.’ Lachend: ‘Maar ook in de zin van een beetje in paniek raken als dat in de soep loopt. Daar hebben we allebei last van!’

Dus jouw carrière wordt strak gepland?
‘Nee, dat gelukkig helemaal niet! Zolang ik dingen kan doen die ik heel erg leuk vind en de kansen daarvoor creëer en inkop, vind ik het al snel goed. Het balletje blijft dan wel rollen. Ik ben niet iemand die denkt: over vijf jaar ga ik dit doen. Nee, hou op zeg. Dat lijkt me afschuwelijk. Ik ben een kortetermijnplanner. Je weet toch niet hoe het leven loopt.’

Spreek je met je vader over muziek? Vraag je hem om advies?
‘Nee, ik vraag hem eigenlijk nooit om advies. Het beste advies dat hij me heeft gegeven is: zet nooit ergens zomaar je handtekening onder. En bel gelijk een advocaat als iemand je een contract opstuurt!’

Waarom zegt hij dat? Grinnikend:
‘Volgens mij is hij daarmee zelf een paar keer op zijn bek gegaan …’

Bella praat makkelijk. Soms verraadt haar accent dat ze in Den Haag geboren en getogen is. De stad waar menig succesvol popartiest vandaan lijkt te komen. We noemen een Anouk of bands als Kane en Di-rect, de band waarin vriendlief Spike gitarist is. Ze heeft een open blik, reageert op vrijwel alles spontaan en is niet bang om haar mening te geven. Simultaan is ze gevoelig.

Hoe is het om op te groeien met een bekende vader?
‘Wij woonden in Den Haag, hè? En Den Haag is eigenlijk een dorp. Mensen daar gaan niet vriendelijker doen tegen je omdat je bekend bent, hoor. Ze zijn er niet van onder de indruk. Dat heeft Spike nu ook. Wij worden echt niet constant lastiggevallen als we de stad ingaan. Je hebt hier ook geen paparazzi. Vroeger ook niet. Daarbij heeft mijn vader er bewust voor gekozen om mij nooit mee te nemen naar rodeloperdingen. Ik heb van die hele populariteit van hem eigenlijk helemaal niet zoveel meegekregen.’

‘Mijn vader heeft er bewust voor gekozen om mij nooit mee te nemen naar rodeloperdingen. Ik heb van die hele populariteit van hem eigenlijk helemaal niet zoveel meegekregen’

Ja maar, welke vader scoort nou twee joekels van wereldhits? Wanneer besefte je dat je vader een ander leven leidde?
‘Haha, nee, dat is waar. Maar ik denk dat het meer de tijden waren waarop hij werkte. Hij vertrok aan het eind van de middag en kwam ’s nachts thuis, als ik al lag te slapen. Soms mocht ik mee naar shows. En dan zag ik wel dat hij op een podium voor heel veel mensen stond. Maar het was misschien anders geweest als hij pas later beroemd zou worden. Voor mij was het altijd al zo. Ik weet niet anders, joh.’

Voor jou was het de normaalste zaak van de wereld?
Stellig: ‘Het is gewoon zoals het is. Andere mensen maken er vaak iets mythisch van. Maar kom op, uiteindelijk ga je naar je gig toe en zit je vijf uur te wachten. Je doet een soundcheck en zit vervolgens weer te wachten. Je doet je ding op het podium, komt er bezweet vanaf, gaat even chillen en vertrekt naar huis. Uiteindelijk is het heel veel wachten.’

Leren handschoen, VERSACE. Katoenen blouse, CALVIN KLEIN. Alles via ZALANDO.

Dat klopt, maar het lijkt me toch geen doorsneejeugd.
‘Misschien niet in de zin dat ik soms ook mee mocht naar een optreden. Dat vond ik leuk als kind. Ik was en ben namelijk bevriend met de dochter van de bassist van de Earring en wij gingen steevast samen kattenkwaad uithalen. Als onze vaders in een theater speelden, gingen we op het balkon zitten en gooiden ijsblokjes naar beneden. Maar ons favoriete doelwit was de monitorman. Hij had een behoorlijk dikke kont en als zijn broek achter openstond douwden we daar maar al te graag ijsblokjes in.’

En verder?
‘En verder leefden we een normaal leven. Mijn moeder was altijd thuis. Henk Schiffmacher en zijn vrouw kwamen vaak bij ons over de vloer. Maar als het los ging, lag ik al te slapen.’ Gespeeld verontwaardigd: ‘De beste momenten heb ik dus gewoon gemist! Ik heb er niks aan gehad!’

Is er ooit een moment geweest dat je overwoog niet voor muziek te gaan?
‘Ik heb nooit iets anders overwogen. Maar dat betekent niet dat het soms lastig is. Er zijn momenten dat ik geen geld had en dacht: godver …, waarom heb ik niet iets anders gekozen? Zeker in het begin was het heel onzeker. Heb je in het begin van de maand zevenhonderd euro, maar geen idee of er nog wat bijkomt. Maar ik ben zo blij dat ik heb doorgezet. Tot nu toe komt het telkens weer goed.’

Blazer van polyester en viscose, JUST FEMALE. Katoenen panty, FALKE. Lakleren laarzen, CALVIN KLEIN JEANS. Leren choker met metalen letters, VERSUS VERSACE. Vergulde ring, KENZO. Alles via ZALANDO.

Je begon al op je achttiende met draaien.
‘Ik ben gaan draaien tijdens mijn studie, inderdaad. Ik hoorde tijdens het uitgaan wel house, techno en hiphop, maar merkte dat de muziek die ik leuk vind nergens gedraaid werd. Alleen die bliebjestroep met niet meer dan twee akkoorden. Misschien moet ik het zelf eens doen, dacht ik. Ik had twee keer gedraaid en heb toen met een beetje bluf Paradiso aangeschreven. Ik kreeg er mijn eigen plek: maandelijks in de kelder. Oh, wat is er in het begin veel misgegaan. Het is inmiddels tien jaar geleden. Van daaruit heb ik de kans gehad door te groeien naar andere plekken: grotere podia en festivals.’

Drie jaar geleden heb je voor het laatst eigen muziek uitgebracht.
Lachend: ‘Jaaaaa, lang geleden! I know, I know. Ik heb twee jaar lang getoerd met die plaat, maar toen het besluit genomen dat ik alleen met nieuw werk weer het podium op ga. Ik wil gewoon niet elke keer met hetzelfde riedeltje ten tonele verschijnen. Dus ik ben gestopt met optreden en weer begonnen met schrijven en produceren. Dingen opnemen. Daarnaast ben ik heel veel aan het werk als dj.’

Het duurt dus lang …
Ze onderbreekt: ‘Ja, het duurt lang, maar ik vind het fijn om het productieproces volledig onder controle te hebben. Ik wil het zelf doen. En ja, de consequentie daarvan is dat het langer duurt. Ik ga niet zomaar iets de wereld in slingeren. Het moet verdomd goed zijn voordat ik iets uitbreng. Dus ... nou ja, dat duurt gewoon lang. Maar het komt wel.’

Valkuil is dat je in details verzandt en niet meer verder komt.
‘Ja, dat klopt. Maar ik heb thuis een eigen ruimte waar ik kan werken. Dus ik hoef geen rekening te houden met anderen. Of een studio af te huren.’

Blazer van polyester en viscose, JUST FEMALE. Katoenen panty, FALKE. Lakleren laarzen, CALVIN KLEIN JEANS. Leren choker met metalen letters, VERSUS VERSACE. Vergulde ring, KENZO. Alles via ZALANDO.

Dat scheelt inderdaad. Duik je vaak de studio in?
‘Het verschilt. Soms draai ik veel en doe ik andere dingen, soms ga ik vaak achter elkaar de studio in. Het is alsof je een boek schrijft. Dan heb ik een week niks gedaan, lees ik de tekst opnieuw en moet alles helemaal anders. Maar het is niet de eerste plaat die ik maak, dus ik herken dit proces en kan het daardoor wel loslaten. Ik word er nog niet gek van.’

Ga je dan alleen de studio in of ook met Spike?
‘Nee, ik werk altijd alleen! Als een echte einzelgänger. Met een bak koffie en een lege asbak. Vergeten te eten en dan de hele dag klooien. Zo gaat het een beetje. Ik vind het heel prettig om alleen te werken. Kijk, als ik aan het draaien ben, is dat altijd in een drukke omgeving. Er gebeurt veel om me heen. Van donderdag tot zondag ben ik in “chaosland” en daarom is het heel prettig om doordeweeks rustig in mijn eentje te werken.’

 

Je geeft heel veel energie. Dat merk ik ook tijdens dit gesprek.
‘Dat klopt. Als ik met mensen ben doe ik dat. Ik moet echt uitloggen om op te laden. Ik had ook altijd de neiging om als ik tegen tweeën ’s nachts klaar was om tot zes uur te blijven hangen. Maar ik heb inmiddels geleerd om naar huis te gaan en mijn rust te pakken.’

Waarom kun je dan niet weg?
Schaterend: ‘Omdat het veel te gezellig is! Wie gaat er nou weg op een feestje?’ Dan serieus: ‘Nu probeer ik rust te nemen. Als ik klaar ben direct weg te wezen. Het gaat steeds makkelijker.’

‘Tijdens het uitgaan werd de muziek die ik leuk vind niet gedraaid. Misschien moet ik het zelf eens doen, dacht ik’

Je moet kiezen: Tears & Marble of dj’en?
‘Die is moeilijk, want het is heel tegenstrijdig. Met Tears & Marble maak ik romantische, rustige muziek. Ik merk dat ik daarmee mensen kan raken. Maar als je voor tienduizend mensen op Lowlands staat en ervoor zorgt dat iedereen aan het springen en meegillen is, vind ik dat ook te gek. Gelukkig hoef ik niet te kiezen.’

Ook daar zit wel een tegenstelling in.
‘Ja, hè? Ik heb ook nog nooit op Lowlands gezongen. Ik denk dat ik voor zoveel mensen zingen doodeng vind. Terwijl als ik daar sta te draaien, er mijn hand niet voor omdraai. Dan ben ik helemaal niet bang.’

leren trenchcoat, PATRIZIA PEPE. Katoenen coltrui, CALVIN KLEIN. Overknee-laarzen van textiel, WON HUNDRED. Alles via ZALANDO.

Wat kunnen we van je verwachten, Bella?
‘Dat zou je wel willen weten, hè? Oké, een tipje van de sluier: er komt nog iets spannends aan. Volgend jaar. Ja, het is ook iets met muziek. Verrassend, hè?’ Grinnikend: ‘Meer mag ik niet zeggen.’

En muzikaal gezien?
‘Ik ben bezig. Ik slinger als de tijd rijp is.’

Credits:

Fotografie: Guy Lowndes
Styling: Kay Korsh
Creative Direction: Tanne Gielen 
Haar: Stefan Bertin
Make-up: Afton Radojicic voor Korres
Digital operator: Clare Chong
Assistent fotografie: Jackson Bowley
Assistent styling: Martynas Stirneckas
Met dank aan Take Five Studios, Londen.

Tags

covermodel
interview
bella-hay

Lees ook

Aanbevolen voor jou