People

Interview met 'natural born rebel' Slick Woods

Ze leefde op straat en was verslaafd aan drank en drugs. Nu is Slick Woods een bekend gezicht in de modewereld. En dat allemaal dankzij haar ‘ don’t-give-a-fuck’-mentaliteit. Een interview.
Reading time 10 minutes
Slick Woods met de door haar ontworpen sneakers voor The Kooples.

We ontmoeten Slick Woods in een suite van een elegant hotel aan de Place de La Concorde in Parijs. Aanleiding is de lancering van een paar sneakers die het model heeft ontworpen voor het Franse merk The Kooples. Maar heel eerlijk: eigenlijk is iedere aanleiding een goede om Slick te ontmoeten. Als er iemand badass is, is zíj het wel met haar niet-gefakete who-gives-a-fuck-houding en haar tough cookie-look. Slick heeft een kortgeschoren koppie, gebleekte wenkbrauwen, zit onder de tatoeages en heeft een opvallend spleetje tussen de tanden waardoor haar grijns automatisch iets bravourderigs krijgt. Ze is wie ze is. Een rauwe, ongepolijste schoonheid, bulkend van de street cred. En wie haar verhaal kent weet dat die street cred geen pose is: amper vijf jaar geleden woonde ze nog in een drugspand in Los Angeles en op haar achttiende zat ze wegens illegale creditcardpraktijken een aantal maanden vast.

Slick heeft dan ook geen gemakkelijk parcours achter de rug. Toen ze vier was belandde haar moeder achter de tralies om een zeventienjarige celstraf uit te zitten wegens doodslag. Het was vervolgens oma die de opvoeding van de kleine Slick (echte naam Simone Thompson) op zich nam. Geld was er niet en een vaste woonplaats al evenmin; noodgedwongen pendelden oma en kleindochter tussen Minnesota en Los Angeles, reizend van motel naar motel en af en toe inwonend bij familie of vrienden. Desnoods bivakkeerde het duo in de auto of sliep op straat. Als meisje leidde Slick het leven van een volwassene, verslaafd aan drank en drugs, terwijl ze diverse baantjes had om rond te komen, op of net over de rand van de wet. Noem het overleven.
 

GOLDIE

Afgelopen februari presenteerde de Nederlandse regisseur Sam de Jong zijn film Goldie tijdens het Filmfestival in Berlijn. De film vertelt het verhaal van een achttienjarig meisje in New York dat hoopt door te breken als hiphopdanseres om zo haar zusjes uit handen van Jeugdzorg te houden. Moeder is afwezig want die zit in de gevangenis. Slick Woods speelt de hoofdrol in deze film die flink wat parallellen vertoont met haar eigen jeugd. Het keerpunt in Slicks échte leven vindt plaats bij een bushokje in West Hollywood. Daar wordt ze gespot door het Britse model Ash Stymest die haar weed aanbiedt en vraagt of ze model wil worden. 

De weed wil ze wel (de bijnaam Slick Woods dankt ze aan haar jointrolvaardigheden) maar voor een carrière als model bedankt ze aanvankelijk: tot dan toe is ze nog nooit in een kiosk geweest, laat staan dat ze een modemagazine heeft ingekeken. Die glanzende wereld staat haaks op haar korrelige, groezelige, gekreukelde realiteit. Het is simpelweg nooit in haar opgekomen om model te worden. Toch draagt Ash, onder de indruk van haar rauwe schoonheid, Slick voor bij zijn modellenbureau. En vanaf dat moment gaat het snel. Ze wordt opgepikt door Kanye West die haar fotografeert voor zijn Yeezy- lookbook en in 2015 laat debuteren op de catwalk. De rapper moedigt haar bovendien aan om een Instagram-account aan te maken. Een slimme move, zo blijkt achteraf, want het is via dit kanaal dat het beginnende model op de radar van Rihanna komt. De immens populaire zangeres cast haar voor de beautycampagne van haar lijn Fenty en in één klap staat Slick op de kaart. Het komt immers niet vaak voor dat een model die afwijkt van de standaard schoonheidscriteria zo’n belangrijk beautycontract in de wacht sleept. Maar ook op de catwalk blijft Slick scoren dankzij haar individualiteit en authenticiteit met shows voor onder meer Calvin Klein, Jeremy Scott, Marc Jacobs en Miu Miu.

Hoogzwanger op de catwalk

Inmiddels is Slick Woods uitgegroeid tot een van de bekendste gezichten van de modewereld. Ze is onverschrokken en eigengereid en rekt en passant de grenzen van de gangbare zwangerschapsmode op: tijdens de zwangerschap van haar eerste kindje, vorig jaar, droeg ze crop tops zo klein als bh’tjes en gehaakte jurken met vrijwel niets eronder. Als klap op de vuurpijl verscheen ze hoogzwanger in een bondage-geïnspireerd lingeriesetje op de catwalk van Fenty. Nog diezelfde avond begonnen de weeën en werd baby Saphir geboren. Sindsdien lacht het leven de 22-jarige Slick toe. Zo postte ze twee maanden geleden op Instagram een stralende selfie, zittend in een auto samen met haar moeder (die overigens sprekend op haar lijkt, inclusief spleetje tussen de tanden). In het bijschrift jubelt ze: ’Me n’ mom, fresh out, after 17 years of prison’. De campagnes – en dus ook het geld – blijven binnenstromen want het blijkt dat in deze tijd, waarin authenticiteit het hoogste goed is, juist Slicks nonconformisme haar zo commercieel aantrekkelijk maakt. Kortom, Slick is de ideale ambassadeur van de don’t give a fuck-mentaliteit, zo merken wij ook als we haar ontmoeten in Parijs.

Slick Woods zit onderuit op bank en oogt ontspannen. Haar korte haar is groen geverfd, net als haar wenkbrauwen, en ook de bontjas die ze draagt heeft dezelfde kleur. Eronder draagt ze niets, waardoor als ze lacht de jas openvalt en haar blote borst tevoorschijn piept. Geamuseerd vertelt ze, in korte zinnen, over het designproces van de sneakers, over rebellie en de kunst van jezelf zijn.

Ben je wel eens in Nederland geweest?
‘Nee.’ (Gniffelend:) ‘Maar jullie hebben er wel het “gras”, als je begrijpt wat ik bedoel.’

Misschien moet je dan toch maar een keer naar Amsterdam komen!
‘Ha ha ha, betaal jij de vlucht dan? Oké, ik zal even overleggen.’ Ze draait zich een halve slag om naar haar manager, die in de hoek van de kamer zit. ‘Kun jij een trip naar Amsterdam regelen?’ De manager steekt quasi-geërgerd zijn handen in de lucht.
 

Goed, vertel eens over de sneakers die je voor The Kooples hebt ontworpen.
‘Wat wil je weten?’

Nou, ik heb ergens gelezen dat jij jezelf omschrijft als ‘this tank girl superhero situation kind of thing’. Is dat ook de vibe die je aan deze sneakers wilde geven?
‘Yeah! Ik ben een tank girl. Ik ben Tony Montana. Ik ben Kim Possible. Ik ben alles en niets ... Maar vooral alles. You know what I mean.’
 

Op wat voor manier reflecteren deze sneakers jouw karakter?
‘Ze zijn stoer en robuust, maar ook slank en sexy. En ze zijn verstelbaar. Net als ikzelf. Want ik pas me aan, weet je. En mijn naam staat erop. Ik vind het leuk om mijn naam op dingen te zetten. En zie je die haaientanden? That’s cool. Deze collab is gewoon cool. Ik doe nooit iets wat ik niet wil, dus als deze sneakers niet exact zo waren geworden als ik ze had bedoeld, had ik het niet gedaan. What I want is what I want. En anders wordt het een gevecht.’

"Ik heb modellenwerk altijd bullshit gevonden. Er worden gewoon wat foto's gemaakt. Nobody gives a fuck."

Hoe ben je te werk gegaan?
‘Gewoon, ik heb ze geschetst op een papiertje. En ik ben niet de beste tekenaar, kan ik je vertellen. Ik kan niet eens een poppetje tekenen. Toch knap van The Kooples dat ze op basis daarvan deze schoenen hebben gemaakt, niet? It’s a dope ass fucking shoe!’

Je wordt omschreven als een fashion rebel.
‘Noem je mij een rebel? Damn no, I’m a good girl! Ik overtreed de regels niet, ik doe wat ik moet doen en ik ga altijd naar mijn werk. Al ben ik soms te laat.’ Hierop begint de manager heel hard te lachen. ‘Soms?’, roept hij luid. ‘Nou ja, uiteindelijk ben ik er wél altijd’, reageert Slick. ‘Weet je wat het is: voor sommige mensen, zoals ikzelf, is het lastig om altijd volgens de regels te leven. Het komt vaak genoeg voor dat ik in de problemen kom door gewoon mezelf te zijn. Ik word dan ook een beetje moe van meisjes zoals Emily Ratajkowski en Amy Schumer die cool lopen te doen als ze gearresteerd worden en dat vervolgens op Instagram posten. Bullshit. Zij hebben geen idee. Vanaf mijn vierde heb ik mijn moeder alleen maar via collect call gesproken. En die meisjes denken serieus dat het cool is om gearresteerd te worden ... dat is níet cool. Wij, zwarte mensen, worden in Amerika gearresteerd alleen omdat we zwart zijn. Ik ben zo geboren. Fuck that. I’m a rebel by birth. Mijn sneaker is een uitdrukking van die rebellie. Alleen al daarom is-ie zo dope.’
 


Een modellencarrière op zich is nooit een ambitie van jou geweest. Liever gebruik je jouw bekendheid als een platform. Kun je dat uitleggen?
‘Ik heb modellenwerk altijd bullshit gevonden. Er worden gewoon wat foto’s gemaakt. Nobody gives a fuck. Onsterfelijk wordt je pas als je een geweldige film hebt gemaakt. Of een boek hebt geschreven. Of een spoorlijn hebt aangelegd. Modellenwerk stelt niets voor. Maar het grappige is dat ik merk dat jonge meis- jes soms naar me toe komen en in huilen uitbarsten. Ik beteken iets voor hen. Dan doe ik dus toch iets goed. Meisjes en vrouwen voelen zich door mij geaccepteerd. En mannen ook. En homo’s. En queers. En alle anderen op dat spectrum. Ik ben een pleitbe- zorger van eigenliefde en eigenwaarde.’

Dat voelt vast goed? "Ja, door de eigenliefde die ik uitdraag leren anderen ook van zichzelf te houden."

Je omringt je graag door rappers. Zou jijzelf ook wel de muziekkant op willen?
‘Nee. Ik kan niet eens zingen onder de douche. Ik heb het wel geprobeerd. Ik ben zelfs de studio in geweest, maar het was echt te slecht. Weet je, je moet je sterke punten kennen, maar ook eerlijk zijn over je zwaktes. Mijn beste vriend is Joey Badass. Die jongen is zó getalenteerd. We lijken wel op elkaar. Wij komen allebei uit de hood. Wij waren altijd de ugly kids. Niemand had door dat wij speciaal waren, behalve wijzelf: wij hebben altijd geweten dat wij uitverkoren waren. Joey en ik zijn vrijwel tegelijkertijd ouders geworden en onze kinderen zullen samen opgroeien. Maar hun jeugd zal er heel anders uitzien dan die van ons. Wij zijn niet met een zilveren lepel in de mond geboren en zij wel. Kijk, we zullen zorgen dat ze niets te kort komen, maar we gaan ze ook leren om street smart te zijn.’

Wat is de belangrijkste les die je je zoon wil meegeven?
‘Dat je hard moet werken in het leven. Niets komt vanzelf. Ook niet als je vader en moeder toevallig wél geld hebben. Wij heb- ben er ook hard voor moeten werken. Ontdek je talenten en ontplooi ze.’

Als je jouw leven zou moeten omschrijven in vier hashtags, welke zouden dat zijn?
‘#fuckyou, #gratitude, #iraisedmyselfsodontdisrespectme en #ideserveit.’

Lees ook

Aanbevolen voor jou