L'Officiel Art

Verlaten basketbalvelden worden kunst

Sport draait niet alleen om fysieke inspanning, stijl speelt ook een rol. Project Backboard is daar een mooi voorbeeld van: verlaten basketbalvelden worden onder handen genomen door kunstenaars.
Reading time 4 minutes

Daniel A. Peterson heeft lang getwijfeld. Moest hij nou kunstenaar of basketballer worden? Op de middelbare school hield hij evenveel van tekenen als van dribbelen. Maar ja, one can’t have it all, volgens Peterson. Hij dacht dat het schilderspalet niet te verenigen viel met de bal en koos uiteindelijk voor de sport waar hij zoveel van hield en die hem iedere zomer met zijn vader naar de drukke New Yorkse stadions trok: basketbal, de populairste sport van Amerika. Peterson groeit op in Putnam County in een klein stadje in de staat New York, in het hart van de Hudsonvallei, niet ver van het Storm King Art Center.

Vele uren brengt hij door in dit openluchtbeeldenpark en anders is hij wel te vinden op een basketbalterrein, samen met zijn vrienden die eveneens over talent voor de sport beschikken. Dankzij het basketbal krijgt Peterson een studiebeurs en wordt hij toegelaten op de universiteit waar hij college- basketbal gaat spelen. Later schopt hij het zelfs tot de NBA, maar wel via een omweg en niet als basketballer: nadat hij met het team van Alabama het kampioenschap in de wacht sleept verruilt hij zijn basketbalshirt voor een net shirt, om plaats te nemen achter een bureau. Voortaan is hij verantwoordelijk voor de liefdadigheidsprojecten van de Memphis Grizzlies, sinds de jaren negentig een NBAclub.

 

Hoewel Peterson het goed heeft bij de Grizzlies voelt hij toch de behoefte om verder te kijken en Amerika te ontdekken. Hij besluit de stad achter zich te laten en maakt bij wijze van afscheid nog één laatste wandeling, waarbij hij het aantal verlaten basketbalvelden dat zijn pad kruist telt. Het fascineert hem: de vervaagde lijnen, de backboards bedekt met oude reclamestickers van suikerdrankjes zoals Dr Pepper, de gescheurde netten. Dan krijgt hij een idee. Bij wijze van afscheidscadeau aan zijn stad besluit hij zich over deze verlaten basketbalvelden te ontfermen. 

Nadat hij al zo’n dozijn terreinen met talloze potten verf en een heleboel liefde heeft opgekalefaterd, komt Peterson uit bij het Pierotti Park. Hoewel de schaal en de populariteit van deze groene ruimte niet te vergelijken zijn met die van het Storm King Art Center, is dit park misschien wel het beste wat Tennessee te bieden heeft op het gebied van urban art. In 2013 krijgt kunstenaar Anthony Lee de opdracht van het lokale fonds Urban Art om een serie beelden te maken geïnspireerd door het leven in de gemeenschap.

SPONTAAN EN DEMOCRATISCH

De sculpturen van Anthony Lee worden opgesteld op een verwaarloosd basketbalterrein. Een intrigerend beeld, vindt Daniel, die wel een atleet is, maar desalniettemin beschikt over een scherp gevoel voor esthetiek. Ook dit terrein wil hij ‘oppoetsen’ met zijn potten verf, maar dan bedenkt hij zich dat de exposerende kunstenaar hier eveneens een woordje over te zeggen heeft. Hij besluit Lee te bellen, legt hem zijn plan – genaamd Project Backboard – uit en stelt hem een informele samenwerking voor. Uiteindelijk bemoeit de kunstenaar zich niet alleen met de kleuren van de lijnen op de grond, ook tekent hij samen met Peterson grote geometrische vormen en kleurt die in, waardoor het terrein transformeert tot één groot grafisch kunstwerk.

Zonder het te beseffen heeft Peterson een nieuwe artistieke vorm uitgevonden, tussen land art en urban art in. Het Pierotti Park beschouwt hij nog altijd als een van zijn favoriete terreinen. De link tussen kunst en basketbal is overigens geen nieuwe: de sport en de creatieve scene gaan al veel langer terug. Denk maar aan de openingsscène van West Side Story (1961), waarin twee rivaliserende gangs tegenover elkaar staan tussen de hekken van een multifunctioneel sportterrein in New York, of aan de choreografieën van de Harlem Globe Trotters. Basketbal heeft altijd al geïnspireerd tot een vorm van spontane en democratische creativiteit. En Project Backboard past precies in deze lijn.

Drie jaar na het door Anthony Lee beschilderde basketbalveld reist Project Backboard inmiddels heel Amerika door en brengt Peterson nog altijd kunstenaars en vervallen basketbalterreinen bij elkaar. Dankzij Elliot Perry, een voormalig Brooklyn Nets-vedette die tegenwoordig kunst verzamelt, maakt hij kennis met Nina Chanel Abney. Aan deze New Yorkse kunstenaar vertrouwt hij een terrein in Memphis toe: ‘Hier heb je een doek. Doe ermee wat je wilt, op voorwaarde dat je de bestaande lijnen respecteert’, geeft hij haar als leidraad: er moet namelijk nog wel op gespeeld kunnen worden!

1558515639165394 44905626 349522925623058 1338455177947968966 n1558515639150176 36542553 227744767852329 4934676123251376128 n

Zelf heeft Daniel Peterson geen tijd meer om te dribbelen: hij is te druk met het beheren van zijn artistieke non-profitorganisatie. Onvermoeibaar blijft hij verlaten basketbalterreinen nieuw leven inblazen. Vormde de kunst in eerste instantie een bijkomend aspect, tegenwoordig is het de kern van het project. Behalve als je het terrein betreedt met een bal in de hand. ‘Want’, zo zegt Dan met de stem van een coach, ‘als je speelt, vergeet je alles.’ 

WWW.PROJECTBACKBOARD.ORG

Tags

Lees ook

Aanbevolen voor jou