L'Officiel Art

Interview met zanger Angus Stone

Onlangs stond de Australische singer-songwriter Angus Stone in de Amsterdamse Melkweg. Ditmaal niet met zuslief Julia, maar met zijn side project Dope Lemon waarmee hij net het nieuwe album Smooth Big Cat heeft uitgebracht. Een gesprek met de rasechte muzikant die stiekem droomt van een grachtenpandje in Amsterdam.
Reading time 5 minutes

Mis je Julia al? 

'Haha nee hoor. Ik ben nu met mijn surrogaatfamilie, mijn band, aan het touren. Gaat tot nu toe prima. Maak je geen zorgen.'

Nee dat zal ik niet doen. Maar ik kan me voorstellen dat dit andere koek is. Daarbij, Julia & Angus Stone is een gevestigde naam. Dope Lemon daarentegen...

'Is dat nog niet inderdaad. Maar Dope Lemon ligt heel erg dicht bij mijzelf. Als ik eerlijk ben: ik geniet er enorm van. Bovendien vind ik het heerlijk om in Europa te zijn. Touren is altijd een vreemde gewaarwording. Het ene moment wil je dat het over is en het andere moment ben ik in extase van blijdschap.' 

De muziek die je maakt met Dope Lemon is steviger dan wat je eerder maakte.

‘Ja, is wel de bedoeling ja. Ik ben nu op het moment in mijn leven dat ik mijn ogen compleet heb geopend.’ Onderuit hangend in de kleedkamer in De Melkweg: ‘Okay misschien niet nu op dit moment haha, maar figuurlijk gezien denk ik dat dat wel waar is. Hiervoor was het wat mistig. Nu is de lucht geklaard en weet ik wat ik wil vertellen. Het voelt echt. Dichterbij wie ik ben. Maar dat zal vast met mijn leeftijd te maken hebben.’ 

Ja, 33 is behoorlijk oud. 

Lachend: ‘Ja man. Ik voel wel echt dat ik in een andere fase zit. Misschien heeft dat ermee te maken?'

Wie weet. Wie zijn eigenlijk jouw muzikale voorbeelden?

'Ik bewonder Woody Guthrie (Amerikaanse folkzanger, red.) enorm. Die man was zo productief en invloedrijk. Nu kan alles compleet afgemixed worden in de studio maar in die tijd…man. Dat was wel andere koek.’

Je komt uit een muzikaal gezin. 

'Absoluut. Mijn vader is een weddingsinger en mijn moeder speelde in de band. Dus ik ben opgegroeid met muziek. Bob Dylan, dat werk. Muziek was er altijd. Mijn vader gaf iedere middag muziekles. Maar ik heb mezelf gitaar leren spelen. En muziek schrijven.'

Over schrijven gesproken, je hebt net een nieuw album uitgebracht, Smooth Big Cat. Vertel. 

'Ik voelde de urgentie om iets nieuws te creëren. Die momenten zijn heel bijzonder. Dan vloeit het eruit. Ik heb een eigen studio  aan huis. Midden in de jungle. Een magische plek waar tijd niet bestaat. Heerlijk. Ik kan er een maand zitten. Of de rest van mijn leven. Het maakt geen fluit uit. Dat geeft zoveel vrijheid. En dan zijn er ineens tien nummers die een album vormen.' 

En tour je de wereld over. En ben je succesvol. Wat doet dat met je? 

‘Ik vind het soms wel fijn. Vooral als ik een plek in een restaurant wil bemachtigen haha. Nee serieus, ik ben dankbaar. Fans hebben is te gek. Ik koester hen. Want hallo, zij vinden mijn muziek mooi en supporten mij. Wat wil je nog meer in het leven? Ik kan er echt om huilen soms. Hopelijk niet vanavond overigens, op het podium. Maar ik ben dol op Amsterdam dus wie weet...'

Je hebt hier al vaker opgetreden toch?

'Oja, ik ben al tien keer in Amsterdam geweest. Heb inmiddels elke zaal hier in De Melkweg al gehad. Maar man, ik houd enorm van deze stad. Waarom? Een vriend van mij woont hier en vertelde dat hij een paar jaar geleden zijn kids schaatsend over de grachten naar school heeft gebracht. Dat is toch te gek? Magisch gewoon. Serieus, ik wil hier graag een plaat opnemen. En ik wil hier wonen.'

Echt waar? 

Ja! Ik wil hier een huis kopen. Met een openhaard. En dan liedjes schrijven. En een leuk Nederlands meisje vinden.' 

Wauw. Je bent wel erg concreet. 

‘Ja ik ga ervoor. Eerst straks optreden. En daarna ga ik opzoek haha. Vanavond nog.' 

Tekst: Tanne Gielen

www.dopelemon.com

Tags

Lees ook

Aanbevolen voor jou