L'Officiel Art

Expo: Kees Visser

Zijn werk hangt op de meest prestigieuze plekken ter wereld - we noemen een Moma in New York en het Victoria & Albert Museum in Londen - maar kunstenaar Kees Visser blijft een bescheiden man. 'Ik wilde me in het begin meer justificeren, nu doe ik gewoon wat ik wil doen.'
Reading time 4 minutes

Voor de Amsterdamse galerie Eenwerk maakte hij speciaal dit drieluik met de treffende titel 'Blue Green Red', waarvoor hij nauwkeurig de expositieruimte checkte alvorens te beginnen. Wij spreken Kees Visser (1948) tijdens de vernissage van de tentoonstelling, die door Rudi Fuchs, oud-directeur van het Stedelijk Museum in Amsterdam, wordt ingeleid. 

Ik ben benieuwd naar hoe je te werk gaat? 

'Ik werk met 20mm kwasten. Ik begin met een paar lagen om een beetje een homogene kleur te krijgen. En dat doe ik met versleten kwasten'. 

Versleten kwasten?

'Jazeker! Dat doe ik omdat ik daar het beste mee kan beginnen. En dan verf ik heel expressief. Omdat het papier niet helemaal vlak is, pakt de verf door de snelheid van mijn bewegingen alleen daar waar het papier hoog is.'

En daardoor krijg je het relief in je werk?

'Precies. En dan ga ik naar de volgende fase waarin ik minder versleten kwasten gebruik. Om vervolgens te eindigen met gloednieuwe exemplaren. Die nieuwe heb ik nodig omdat ik anders het reliëf er weer afveeg'. 

Een precies werkje dus.

'Behoorlijk. En dit geval zijn het grote doeken waar ik alle drie tegelijkertijd aan werk'. 

Je hebt dit drieluik speciaal voor deze galerie gemaakt...

'Ja dat klopt. Ik heb gekeken naar de proporties van de ruimte, zodat het monumentaal wordt maar niet uit zijn voegen barst. En dit vond ik het ideale formaat. Voor het kleurenpalet heb ik gekozen voor additieve kleuren. Deze ruimte leent zich er perfect voor: de kleuren veranderen met het licht mee. Daarom ervaar je dit werk anders als je vroeg op de dag komt of juist aan het eind van de middag'. 

Je werk is vrij abstract.  

'Maak er maar van: puur abstract haha. Het gaat voor mij over kleur, formaat, ruimte. Ik kijk altijd naar de ruimte waarin mijn werk komt te hangen'. 

Waarom vind je dat belangrijk?

'Ik vind de context heel belangrijk. De lichtinval van een ruimte bepaalt namelijk mijn kleurgebruik'. 

Je bent autodidact. Hoe ben je ooit begonnen? 

'Inderdaad. Ik schilderde en tekende al veel als kind. Toen mijn zus een vriend kreeg die op de filmacademie zat, beïnvloedde hij mij. Die jongen wist veel over kunst en hij leidde me als het ware de wereld van de abstract kunst, film en filosofie in. Toen ik een jaar of twinig was wilde ik een schilderij maken dat geïnspireerd was op het laatste werk van Mondriaan: Broadway Boogie Woogie' . 

Waarom vond je dat interessant?

'Ik vond het een interessant werk en toen ben ik eigenlijk zelf gestart. Maar ik heb ook een paar films gemaakt in die tijd. Toch ben ik organisch steeds meer gaan schilderen. Niet heel bewust of zo. Het is gewoon zo gelopen. Ik weet niet wat er zou zijn gebeurd als ik in de filmwereld zou zijn beland.' 

Je bent nu zeventig. Hoe kijk je terug op jouw werk in je beginperiode en wat je nu maakt? 

'Ik hield me in het begin veel meer vast aan de constructie van mijn werk. Het was mechanischer. Nu werk ik puur intuïtief. Ik wilde me in het begin meer justificeren, nu doe ik gewoon wat ik wil doen. Fijn.' 

Het werk van Kees Visser is tot 11 mei 2019 te bewonderen bij Galerie Eenwerk te Amsterdam. 

Tekst: Tanne Gielen

Beeld: Peter Cox

www.eenwerk.nl

Lees ook

Aanbevolen voor jou