L'Officiel Art

Art-agenda: beyond the image

Intrigerende beelden die makkelijk een still uit een film zouden kunnen zijn. Het werk van fotograaf Alex Prager, nu te zien in Foam, is tot in elk detail in scène gezet. ‘Tragedie wordt beter verteerbaar door het toevoegen van komedie.’
Reading time 4 minutes
Desiree uit de serie The Big Valley, 2005 © Alex Prager. Image courtesy of Alex Prager studio and Lehmann Maupin (New York Hong Kong). 

Alex Prager (Los Angeles, 1979) mixt kunst, mode en populaire cultuur in haar fotografie en films. Maar haar beelden zijn nooit gelikt, eerder bevreemdend of absurdistisch. Toch zit er ook altijd een hyperrealistisch element in haar werk. Daardoor blijf je kijken. Op zoek naar, ja naar wat eigenlijk? Die verwarring, dat ongrijpbare, het eenzame: het is vaak moeilijk haar werk te duiden. En dat is nou precies wat Prager interessant vindt om te veroorzaken met haar werk. Vaak hebben haar beelden een zweem van melancholie in zich. Bovendien lijkt Prager een voorliefde te hebben voor daadkrachtige vrouwen die tegelijkertijd een bepaalde kwetsbaarheid hebben. Zoals je ook vaak ziet in oude Hollywood-films. Ook de esthetiek uit die Amerikaanse cinema gebruikt zij om haar beelden kracht bij te zetten. Wij spreken de Amerikaanse fotograaf naar aanleiding van de solo-expositie Silver Lake Drive in Foam Fotografiemuseum in Amsterdam.
 

"De grens tussen realiteit en fictie vind ik interessant: onder de oppervlakte schuilen de echte drama's en emoties."

Je foto’s zijn bevreemdend en realistisch tegelijkertijd. Wil je de kijker in verwarring brengen?
‘De perceptie van realiteit versus de realiteit an sich vind ik een fascinerend thema. De specifieke verhalen waarop ik reageer hebben eigenlijk altijd een humoristische laag, zelfs als het door tranen heen wordt verteld. Tragedie wordt beter verteerbaar door het toevoegen van komedie.’

Je werk is erg gestileerd.
‘Ja, dat klopt. Film heeft altijd een grote invloed gehad op mijn persoonlijke leven en professionele leven, dus ik snap wel dat mijn werk het gevoel van filmstills oproept. Ik geniet van de uitdaging om something wild te beheersen, iets wat natuurlijk niet echt kan worden gecontroleerd. Maar juist daar, vlak onder de oppervlakte, vinden de echte drama’s en emoties plaats. Die grens tussen realiteit en fictie is waar mijn foto’s en films juist interessant worden. De dingen die ik niet van plan was zijn bovendien vaak de hoogtepunten van een project dat ik doe.’

Foto rechts:  A Naheim, 2017 © Alex Prager. Image courtesy of Alex Prager studio and Lehmann Maupin (New York Hong Kong). 

Je maakt zowel foto’s als video’s en films. Welk medium prefereer je?
‘Bij film maak je gebruik van allerlei media: muziek, geluid, beeldhouwkunst, schilderkunst, fotografie, noem maar op. Er zijn eindeloze componenten die ik kan gebruiken om verhalen te vertellen. Maar na het maken van een film raak ik vaak weer enthousiast over fotografie, omdat het een andere focus van me vraagt. Dus ik prefereer beide.’

Ik zie veel vrouwen in je werk. Waarom laat je hen de hoofdrol spelen?
‘Omdat ik zelf een vrouw ben heeft mijn werk vanzelfsprekend een vrouwelijk perspectief. Maar het is zeker geen commentaar op vrouwen, het gaat over mens zijn. Ik streef ernaar om werk te maken dat universeel is. Ik vind het bewonderenswaardig hoe kunst verbinding kan maken tussen allerlei soorten mensen met verschillende achtergronden en culturen. Door kunst vinden we wederzijds begrip.’

Welke kunstenaars bewonder je zelf?
‘Oei, er zijn zoveel artiesten die ik bewonder! Fotografen zoals Martin Parr en Philip-Lorca diCorcia, maar ook kunstenaars als Erwin Wurm, Pieter Bruegel, David Shrigley en Duane Hanson. Oh, en de films van Powell and Pressburger, Spike Jonze en Robert Altman. Moet ik doorgaan?’

Je woont en werkt in Los Angeles. Hoe beïnvloedt die stad jou?
‘Los Angeles is een van mijn grootste inspiraties. De onderbuik van de stad en de sfeer van het Wilde Westen die het nog steeds heeft. Geen regels, een leeg canvas en een zonnig klimaat. En het licht: het licht is hier als nergens anders.’

Silver Lake Drive is je tweede solotentoonstelling in FOAM. Wat kunnen we verwachten?
‘Silver Lake Drive omvat een decennium aan werk en toont eigenlijk mijn ontwikkeling als kunstenaar tot nu toe. Toen ik alles in één ruimte bij elkaar zag, realiseerde ik me dat sommige thema’s en elementen al sinds het begin in mijn werk opduiken.’

Foto links: Eve uit de serie The Big Valley, 2005 © Alex Prager. Image courtesy of Alex Prager Studio and Lehmann Maupin (New York Hong Kong).

14 juni t/m 4 september: Silver Lake Drive, Alex Prager, Foam Fotografiemuseum, Amsterdam, www.foam.org

Tags

Lees ook

Aanbevolen voor jou