Hommes

Interview met singer-songwriter Jake Bugg

L’OFFICIEL HOMMES NL vroeg de 23-jarige Britse singer-songwriter Jake Bugg het hemd van het lijf en fotografeerde hem de dag na zijn optreden in een uitverkochte Melkweg.

Een interview met Jake Bugg. Ga er maar aanstaan. Deze Britse rocker (1994, Nottingham) staat namelijk bekend om zijn korte antwoorden, ongeïnteresseerde houding en schijnbare onvermogen om te lachen. Maar authentieke rock maken kan hij wel. Zo groeide Jacob Edwin Kennedy, zoals de zanger eigenlijk heet, in 2012 met het verschijnen van de successingle Lightning Bolt in één klap uit van een doodgewone tiener uit een working class-gezin in Nottingham uit tot een ster. Maar zijn tweede album Shangri La behaalde niet het succes dat hij had met zijn debuutalbum. Sinds vorig jaar is hij weer helemaal terug met zijn nieuwste plaat On My One.

Feestneus of niet?

Het interview met de zanger vindt plaats voorafgaand aan zijn show in de Melkweg in Amsterdam. Wanneer de tourmanager ons door de krochten van de muziekzaal naar de kleedkamer van Jake Bugg leidt, moppert ze dat noch zij, noch Jake op de hoogte was van dit interview. ‘Jullie hebben tien minuten’, meldt ze bits, terwijl ze ons fijntjes succes wenst, want ‘Jake houdt niet van zulke verrassingen’. Hmmkay, de moed zakt ons in de schoenen. Dan stapt Jake Bugg de kleedkamer binnen, ontspannen, een tikkeltje verlegen maar goedgeluimd, zo lijkt het. Het effect van de Amsterdamse coffeeshops? Ach, wat maakt het uit. Het interview mondt uit in een gesprek dat gaandeweg zelfs gezellig wordt. De tien minuten worden een dik half uur en ook na afloop van het interview lijkt de zanger geen haast te hebben om ons weg te krijgen. Bugg dringt zelfs aan op een gezamenlijk biertje, al moet hij een half uur later het podium op. En die show? Die rockte.

 

Je groeide op in een working class-gezin in Nottingham. Hoe heeft dit jou gevormd?

‘Dat was gewoon mijn wereld, mijn realiteit. Het heeft me wel een aantal songs opgeleverd. Met name op mijn eerste album zing ik over dingen die ik toen meemaakte. Het bleek dat veel mensen zich daarin konden herkennen. Dat heeft mij uiteindelijk gebracht waar ik nu ben.’

 

 

 

En toen kwam Lightning Bolt, een enorm succes. Hoe voelde dat voor een jongen van amper achttien jaar?

‘Het was zoals het was, al had ik van tevoren nooit kunnen bevroeden dat het zo zou lopen. Wel wist ik vanaf mijn veertiende dat ik later wilde toeren en mijn geld verdienen met muziek maken. Maar wat er na Lightning Bolt is gebeurd had ik nooit durven hopen.’

Als gevolg van dat succes is je leven drastisch veranderd. Begrepen jouw vrienden jouw nieuwe leven? Kon je daar met hen over praten?

‘Nee, niet echt, nee. Gelukkig word ik omringd door goede mensen en heb ik een fijne crew en… ‘

 

Juist op dat moment komt er een jonge kerel de kleedkamer binnen. ‘Shit, sorry, mate! didn’t know you were busy. Can you check the setlist for a sec?’

‘Ha! Dit is mijn beste vriend. Ik ken hem sinds mijn tiende. We hebben elkaar leren kennen tijdens een potje voetbal in het park. Ik won en daarna wilde hij me in elkaar slaan. Sindsdien zijn we beste maatjes, zo gaan die dingen. Mijn tourmanager heeft hem verantwoordelijk gemaakt voor mijn social media en nu reist hij altijd met me mee. Het is fijn om samen ervaringen te delen, en des te meer omdat mijn vrienden en familie thuis geen idee hebben hoe mijn leven eruitziet.’

Even over meisjes, heb je een vriendin? En hoe weet je nou of ze geïnteresseerd is in jou, of in jouw roem?

‘Ha ha ha, een gevoelig onderwerp. Ik heb een vriendin, ja, en het grappige is dat zij geen enkel liedje van mij kent! Eigenlijk word ik daar alleen maar meer wantrouwend van, ik bedoel: waarom vindt ze mij dan in godsnaam leuk?’ (Schatert.) ‘Echt hoor, geen idee wat ze in mij ziet. Trouwens, zij is gek op die verschrikkelijke muziek waar we het net over hadden. But she’s really cool.’

Wat is jouw link met mode?

‘Ik houd van mooie kledingstukken, maar ze moeten wel understated zijn. Als ik bijvoorbeeld een dure jas koop wil ik niet dat er in grote letters een logo opstaat. Het kledingstuk moet sowieso comfortabel zijn, er goed uitzien en lang meegaan. Maar zonder dollen, het is natuurlijk wel fijn dat ik me tegenwoordig zowel een trui van vijftig pond als van vijfhonderd pond kan veroorloven!’

 

 

Fotografie: Karen Rosetzsky
Creative direction: Maarten Borst
Styling: Alex van der Steen

Lees ook

Aanbevolen voor jou