Hommes

In gesprek met creative kid Kane

Hij is model, muzikant en aspirant-acteur en heeft twee wereldberoemde ouders. Toch kiest Gabriel Kane (23) niet voor de gemakkelijke weg. Dus laat hij zijn bekende achternaam achterwege en doet bij voorkeur alles op eigen kracht.
Reading time 13 minutes
Jasje, broek, schoenen, Ermenegildo Zegna Couture.

Zelfs als je Gabriel Kane voor het eerst ziet heb je het gevoel dat je hem ergens van kent. Dat komt waarschijnlijk door het feit dat hij als twee druppels water – die kaaklijn, die wenkbrauwen! – op zijn vader lijkt, acteur en drievoudig Oscar-winnaar Daniel Day-Lewis. Gabriels moeder is de mooie Franse actrice Isabelle Adjani, die eveneens kan teren op een tweetal Oscarnominaties. Kortom, not your average family. Indrukwekkende voetsporen om in te treden, erkent Gabriel.

Hij ziet zijn afkomst dan ook als ‘bagage’ en kiest ervoor om zonder zijn bekende achternaam door het leven te gaan. Een leven dat een roerige start kende, want na een relatie van zes jaar besloot Daniel om Isabelle te verlaten, terwijl zij zwanger was van Gabriel. Zo kan het dat de jongen tot zijn veertiende alleen bij zijn moeder opgroeide in het bruisende Parijs, omringd door nationale en internationale sterren zoals wijlen Karl Lagerfeld, een goede vriend van Adjani. Ondertussen moedigde Isabelle haar zoon aan om contact te houden met zijn vader en samen een band op te bouwen. Hierop besloot Gabriel om een tijdje bij Daniel in Ierland te wonen: hij verruilde Parijs voor een rustig dorpje ten zuiden van Dublin, waar hem als tiener een heel ander leven wachtte.

‘Sinds ik op mijn negende voor het eerst een gitaar vasthield, ben ik verliefd op muziek maken. pianospelen, zingen, songschrijven: het is mijn creatieve niche’

Naast Frans leerde hij nu vloeiend Engels spreken, wat goed uitkwam nadat hij na de middelbare school voor zijn studie naar New York vertrok. Toen hij als twintigjarige tijdens een van zijn bezoekjes aan zijn moeder in Parijs Karl Lagerfeld tegen het lijf liep, herkende de ontwerper hem niet: de laatste keer dat ze elkaar zagen was Gabriel een knaapje van tien en nu stond er een knappe jongeman voor hem. Maar toen deze zichzelf voorstelde nodigde Lagerfeld, even verheugd door het weerzien als onder de indruk van zijn verschijning, hem terstond uit mee te lopen in de Chanel-show van twee weken later.

En zo maakte Gabriel Kane in juli 2015 zijn debuut op het modeplankier van Chanel, aan de arm van de beroemde actrice Julianne Moore. Als we de nog altijd in New York wonende en als model werkende Gabriel bellen via Whatsapp valt zijn ‘status’ op: busy swimming with sea lions. Hij schiet in de lach: ‘Die mag ik wel weer eens aanpassen inderdaad, haha.’ Hij is vrolijk, enthousiast, vriendelijk en een vlotte prater bovendien. Deze 23-jarige jongen zit vol plannen en dromen en kan haast niet wachten op wat komen gaat, al heeft hij nog niet helemaal uitgedokterd hoe die toekomst eruit zal zien. Iets met muziek. Of film. Of allebei.

Jas, coltrui, broek, Celine by Hedi Slimane.

Ben je wel eens in Amsterdam geweest?
‘Ja, drie keer! Pas geleden nog, in januari voor een shoot. De eerste keer was ik achttien, maar van die trip kan ik me niet veel meer herinneren. Ik was toen veel aan het rocken en rollen zeg maar, haha. En later nog een keer samen met een vriend en met mijn hond; toen deden we het rustiger aan en verbleven we in Haarlem.’

Wat voor een kind was jij? Wat waren je dromen en hobby’s?
‘Ik was een creative kid: gek op knutselen en handenarbeid. De hele dag tekenen en schilderen, heerlijk. Maar sinds ik voor het eerst een gitaar vasthield, ik moet een jaar of negen zijn geweest, ben ik verliefd op muziek maken. Vanaf mijn twaalfde kreeg ik pianoles en vrijwel gelijktijdig ben ik gaan zingen en liedjes schrijven. Zo ging mijn creatieve energie steeds meer de richting op van muziek; het werd mijn creatieve niche. Rond die tijd omringde ik mij door vriendjes die deze liefde met me deelden.'

Op de foto: jas, Dior Homme. Spijkerjack, coltrui, broek, zonnebril, Lacoste. Sneakers, Sandro.

'Dan gingen we samen onze favoriete liedjes coveren, van Green Day bijvoorbeeld; we speelden heel het album American Idiot na. Later pikte ik Arctic Monkeys en The Kooks op en luisterde ook steeds meer naar Europese rock. Weer later leerde ik, dankzij mijn vader, seventiesrock kennen en ben ik artiesten zoals Jimi Hendrix en Led Zeppelin gaan waarderen. Maar mijn muzikale voorkeuren fluctueren nogal: rond mijn achttiende heb ik bijvoorbeeld een rap- en hiphopfase gehad, terwijl ik tegenwoordig vooral akoestische pop en folk opzet. Toch heeft één ding altijd vastgestaan: muziek zal een belangrijk onderdeel van mijn leven zijn.’

Hoe was je op school?
‘Ik was de clown van de klas. Ik heb een goofy kant en vind het leuk om mensen aan het lachen te maken. Als ik de boel een beetje op kan schudden, doe ik het. Toch was ik een goede leerling, vooral op de middelbare school. Ik wilde naar een vooraanstaande universiteit en dan zijn goede cijfers belangrijk. Daar zorgde ik wel voor.’

The good kid!
‘Ja, ik had mijn prioriteiten op een rijtje en dat heeft goed uitgepakt.’

Maar wel een good kid die onder de tattoos zit, zie ik …
‘Ja … uhm … het is niet zo dat ik er spijt van heb, maar ik was jong en impulsief toen ik ze liet zetten. Eigenlijk is het bizar hoeveel wijzer ik ben geworden sinds die tijd. Vooral het afgelopen jaar ben ik veel veranderd. Ik wil niet zeggen dat ik mijn tatoeages ben ontgroeid, maar ze passen niet meer bij mijn langetermijndoelen; vooral die op mijn hand en in mijn nek zouden mijn acteerambities in de weg kunnen gaan zitten. Ik ben al aan het kijken hoe ik ze kan laten verwijderen.’

Oh, dus je houdt er wel een paar?
‘Ja, die zijn gewoon onderdeel van mij en mijn verhaal.’

Op de foto: overjas, jack, Gucci.

Op een Instagram-foto van jou met ontbloot bovenlijf lees ik op je borst Errare Humanum Est. Wat was jouw ‘fout’?
‘Ha, dat gaat niet over iets specifieks, hoor! Het is meer een reminder dat fouten maken er gewoon bij hoort. Dat zit in onze natuur.’ ‘Live and learn’, zeg maar. ‘Ja!’ Lachend: ‘Maar wacht eens even, is dit toeval of wist je dat dat op mijn onderarm staat? Hahaha!’

Nee, dat wist ik niet. Ik zie trouwens dat je al een tijdje niets meer hebt geplaatst op Instagram.
‘Klopt. Ik neem even een break van alle sociale media.’

‘Mijn tatoeages wil ik laten verwijderen. vooral die op mijn hand en in mijn nek zouden mijn acteerambities in de weg kunnen staan’

Is dat met een bepaalde reden?
‘Ik ben mijn eerste EP aan het afronden. Het is een project dat al drie jaar gaande is en waarover ik in interviews al even lang praat, maar ondertussen heb ik nog maar één song uitgebracht. Dat schiet dus niet op. Ik moet nu echt voortmaken en alles wat serieuzer aanpakken en dat is de reden dat ik de Instagram-app van mijn telefoon heb gehaald. Ik merk dat ik daardoor veel minder afgeleid en veel productiever ben. Zo heb ik de afgelopen maanden iedere dag nieuwe nummers geschreven. Op het moment ben ik bezig met het samenstellen van een geschikt productieteam. Ik moet alles zelf doen, want ik ben nog onafhankelijk. Als alles volgens plan verloopt is de EP vóór de zomer klaar. Eigenlijk dacht ik dat hij al veel eerder af zou zijn, maar uiteindelijk bleek ik meer tijd nodig te hebben om uit te vinden wat mijn sound precies is, hoe ik wil klinken. Inmiddels ben ik eruit en heb ik een aantal sterke liedjes liggen die perfect bij mij passen. Heel catchy!’

Op de foto: jas, broek, T-shirt, sneakers, Lanvin. Jasje, Versace.

Hoe omschrijf je jouw sound dan?
‘Die is het best te omschrijven door een vergelijking te maken, al ben ik daar niet zo gek op. Maar denk aan het laatste album van Ed Sheeran en de nieuwste plaat van Shawn Mendes. Mijn geluid ligt een beetje in het midden van die twee. Folk-pop, dat is het genre.’

Waar gaan je liedjes over?
‘Mijn teksten zijn heel persoonlijk. Ik kan en wil er nog niet al te veel over zeggen, maar op de EP komt een aantal break-up-songs en een van de liedjes gaat over depressies en hoe ik daar overheen ben gekomen. Over het algemeen zijn mijn liedjes hoopgevend, vind ik.’

Is het niet heel eng om die persoonlijke teksten de wereld in te sturen? Dat maakt je heel kwetsbaar.
‘Goede vraag. Dat is wel iets waar ik mee zit, inderdaad. Ik denk zelfs dat die weerzin om persoonlijke dingen te delen ertoe heeft bijgedragen dat het zo lang heeft geduurd voordat de EP af is. Mijn muziek is rauw en eerlijk en je weet hoe wreed de pers en mensen op internet kunnen zijn. Dat is best intimiderend. Toch probeer ik daar niet te veel aan te denken. Kijk, sommige luisteraars vinden mijn muziek vast mooi en worden erdoor geraakt, maar er zullen ook mensen zijn die het niks vinden. Dat moet ik accepteren.’

Op de foto: trenchcoat, sweater, Ami. Leren jack, broek, sneakers, Sandro. Zonnebril, Lacoste.

Je hebt beroemde ouders. Ben je bang dat men daarom nog kritischer naar jouw werk zal kijken?
‘Dat zit er dik in, ja. Maar mijn ouders zitten in de filmwereld, een heel andere industrie dan muziek. Het zou dom zijn als men mij met hen zou gaan vergelijken, toch? Serieus, dat slaat nergens op. Film en muziek zijn twee heel verschillende kunstvormen. Maar inderdaad, men zal vast kritisch zijn. En al helemaal wanneer ik, als de tijd rijp is, mijn acteerambities wil najagen. Dan zullen mensen mij zéker met mijn ouders gaan vergelijken.’

Vormt dat een drempel om je op het acteerpad te begeven?
‘Ja, maar die zal mij niet tegenhouden. Ik wacht alleen op het juiste moment. De afgelopen tijd heb ik al verschillende aanbiedingen gehad voor hele, héle commerciële projecten, maar die heb ik afgewezen. Ik had de indruk dat ik die rollen toegeschoven kreeg om de verkeerde redenen: vanwege mijn naam. Daar ben ik dus niet in geïnteresseerd. I love good cinema! Ik wil alleen in films spelen die ik zelf ook zou willen kijken: kwaliteitsspul, uit respect voor mijn ouders. En voor mijzelf.’

‘Modellenwerk is een manier om naamsbekendheid te krijgen. Maar het is niet iets wat ik mijn hele leven ga doen. ik mik op een carrière in de muziek’

Wie vind jij de beste acteur van jouw generatie?
‘Lucas Hedges is fantastisch. Hij is hot shit! En Barry Keoghan, een jonge Ierse acteur. Je kent hem misschien van The Killing of a Sacred Deer. Dat soort films zou ik ook wel willen maken.’

Tegenwoordig doe je veel modellenwerk. Ik las ergens dat je dat vooral doet om je muziekambities te bekostigen.
‘Ja, maar dat niet alleen, hoor. Ik lééf van dat inkomen en daar ben ik heel dankbaar voor. Bovendien is modellenwerk een manier om wat naamsbekendheid te krijgen. Maar het is niet iets wat ik mijn hele leven ga doen. Ik mik op een carrière in de muziek en hoop daarmee in de toekomst mijn rekeningen te kunnen betalen.’

Op de foto: shirt, jeans, Ermenegildo Zegna Couture.

Ben je wel geïnteresseerd in mode?
‘Jazeker, ik zie mode als een kunstvorm. Al moet ik zeggen dat ik er tegenwoordig minder mee bezig ben dan voorheen. Ik kleed me meer casual en geef weinig geld uit aan kleding. Maar naar shows gaan vind ik heel leuk; sommige ontwerpers zijn echte kunstenaars.’

Wie zijn de ontwerpers die je bewondert?
‘Haider Ackermann is mijn favoriet. Ik ken hem persoonlijk en hij is niet alleen een fantastische kunstenaar maar ook een geweldige vent. Alexander McQueen was een genie en Hedi Slimane is ook cool. Oh, en Virgil Abloh natuurlijk! Waar die man voor staat, wat hij allemaal heeft bereikt … Heel inspirerend!’

1554910157358689 gabriel kane 81554910157487700 gabriel kane 7
Jack, trui, Ermenegildo Zegna Couture.

Tot slot, hoe breng jij een regenachtige zondagmiddag door?
‘Ik ben gek op films kijken: niets fijners dan je lekker laten meeslepen door een sterke film en even de realiteit vergeten. Of “netflixen”, ken je de serie Get Shorty? Daar hoor je veel te weinig over, maar die is zó goed! En Narcos, daar heb ik ook van genoten. Eigenlijk zou ik wat meer moeten lezen. Verder houd ik van fietsen, wandelen met de hond, hardlopen en naar de gym gaan – geen gekke dingen eigenlijk. Ik ga niet veel uit.’

Ik las inderdaad dat je niet rookt en drinkt. Dat is wel heel weinig rock-’n-roll voor een muzikant.
‘Hahaha, klopt, my rock and roll days are over! Dat is uit mijn systeem. Ik had al vrij snel door dat feesten en ik geen goede combinatie zijn en dat de enige manier waarop ik een beetje normaal functioneer is door zo min mogelijk schade toe te brengen aan mijn lijf. Er is een periode geweest waarin ik keihard heb gefeest en te weinig bezig ben geweest met mijn mentale en fysieke gezondheid. Daar heb ik van geleerd, dus nu zorg ik goed voor mijzelf. Ik ben nog maar drieëntwintig, maar heb het idee dat ik in een fase ben beland waarin ik de juiste keuzes maak.’

Op de foto: jas, kostuum, Dries Van Noten. Shirt, 3.1 Phillip Lim. Sneakers, Sandro.

Credits

Fotografie: Nagi Sakai
Styling: Mark Holmes 
Creative direction: Nicolette Goldsmann en Tanne Gielen
Grooming: Amy Komorowski  
Productie: Spencer Salley
Assistenten: fotografie: Carl Chisolm, Matthew Perino
Digital technician: Esteban Aladro

Tags

Lees ook

Aanbevolen voor jou