Hommes

Homme to watch: kunstenaar/model Lucky Versloot

Tekenen, tekenen en nog eens tekenen. Dat is wat kunstenaar Lucky Versloot al van jongs af aan doet. Dat hij daarvan zijn beroep kon maken, had hij echter nooit durven dromen, en evenmin het te kunnen combineren met het werken als model. Een gesprek over stripboeken, je docenten negeren en Klaas-Jan Huntelaar.
Reading time 5 minutes

Is Lucky je echte naam?
‘Jazeker. Mensen geloven me soms niet als ik mijn naam vertel; vroeger werd ik er weleens mee gepest, maar dat liet mij koud. Mijn ouders zijn erg creatief: kunstenaar en kledingontwerper; misschien heeft dat met de naamkeuze te maken. Mijn oudere zus heet overigens Lucy.’

Hoe was jij op school?
‘Ik was altijd wel met tekenen bezig en werkte altijd heel hard, want als je klaar was, mocht je zelf weten wat je deed en dan kon ik weer tekenen. Zo ben ik nog steeds. Aan opdracht die over een maand klaar moet zijn, begin ik gelijk. Eventueel bijschaven kan dan altijd nog. Ik pak dingen gelijk aan, anders krijg ik stress.’

Wollen jumpsuit, 3.1 Phillip Lim. Gestreept katoenen shirt, Won Hundred. Sieraden, eigendom Lucky. Alles via Zalando.

Wist jij meteen al dat je iets wilde doen met tekenen?
‘Dat kwam pas heel laat. Pas na de middelbare school dacht ik: en nu? Ik schreef mij in op de Willem de Kooning Academy, maar kwam er snel achter dat ik toch echt illustrator wilde worden. Dat kwam ook door Floor van het Nederend, de vriend van mijn zus en een hele goede illustrator. Mede door hem zag ik dat het echt een fulltime vak kon zijn. Een autonome kunstenaar, dat leek mij niet leuk genoeg.’

Hoe beviel het op de Willem de Kooning Academy?
‘Toen ik er begon wist ik eigenlijk niet wat illustrator worden inhield. Ik maakte er vrienden waar ik veel van leerde, maar kwam er gaandeweg achter dat dit niet mijn opleiding was.’

Hoe kwam dat zo?
‘Ik vond de leraren en beoordelingen veel te schools en commercieel. Ze wilden daar het liefste dat iedereen flamingo’s en ananassen tekende en ik dacht meer aan wilde naakte chicks met uzi’s. Minder mainstream. Een kwartaal lang heb ik gedaan wat ik écht wilde doen en daardoor heb ik mij wel ontwikkeld. Eindopdrachten vond ik meestal erg suf. Maar ik zette dan even aan en haalde ik de punten. Ik kwam er vooral achter wat ik niét wilde doen, dus het was wel nuttig.’

"Ik kwam er vooral achter wat ik niét wilde doen"

Je bent ook model. Hoe is dat zo gekomen?
‘In Berlijn stapte iemand op mij af die mij wilde vertegenwoordigen als model. Een vriendin die model is zei dat ik dat zeker moest doen, maar ik had geen idee of ik dat zou kunnen. Zij stuurde mijn gegevens en een foto door aan The Movement Models en ze waren enthousiast en superrelaxed. Ik heb geen ambitie om supermodel te worden, maar doe dit vooral omdat je leuke dingen meemaakt en op toffe plekken komt.’

Ben jij een kunstenaar/model of een model/ kunstenaar?
‘Dat eerste. Ik zou makkelijk kunnen leven zonder het modellenwerk, maar als iemand zou zeggen dat ik nooit meer mag tekenen zou mijn leven over zijn. Mijn relaxedheid als ik teken neem ik zeker mee in mijn werk als model. En andersom heb ik veel profijt van de ervaringen die ik opdoe als model; dat neem ik mee in mijn illustratiewerk.’

"Mijn illustraties zien er niet uit als een Rembrandt of Van Gogh, maar het is wel degelijk kunst"

Wie inspireren jou voor je kunst?
‘Mijn ouders sowieso en Floor, die staan natuurlijk dichtbij. Ook vind ik enkele striptekenaars heel erg tof. Vooral Amerikaanse strips uit de jaren tachtig hebben zo’n echt undergroundgevoel. Mannen als Robert Crumb en Guy Colwell bijvoorbeeld. En ook Lawrence “Raw Dog” Hubbard vind ik te gek. Je ziet het plezier in zijn werk terug. Mijn alltime favorite blijft Guust Flater. Mijn ouders lazen dat ook altijd en op vakantie namen we een hele krat met die strips mee.’

Heb jij een doel met jouw kunst?
‘Ik wil mensen vooral laten zien dat strips ook een kunstvorm zijn. Graphic novels zijn voor volwassenen en hebben wereldwijd miljoenen fans, maar ik merk dat veel mensen dit fenomeen niet kennen. Dus heb ik als doel om die mensen iets bij te leren. Mijn illustraties zien er niet uit als een Rembrandt of Van Gogh, maar het is wel degelijk kunst. Ik ben ook dankbaar voor mijn werk als model: daarmee verdien ik goed, waardoor ik de vrijheid heb om minder commercieel te werken en meer te doen wat ik zelf leuk vind.’

Waarvan droom jij?
‘Als eerste haalbaar doel wil ik een mooi stripboek maken. Als dat dan in bepaalde winkels terechtkomt, zoals Lambiek, zou dat te gek zijn. Nu verkoop ik via Instagram wel werk, maar ik zou het vet vinden als iemand in een winkel komt, mijn werk ziet en denkt: dit vind ik vet, ik koop het.’

Wat heb jij met Klaas-Jan Huntelaar?
‘Haha, vroeger met voetballen wilde ik altijd Huntelaar zijn. Ik vind hem echt een ziek vet figuur, een cultheld. Voor de gein heb ik eens een soort expo gemaakt van homo-erotische kunstwerken van hem. Dat ik eigenlijk stiekem verliefd op hem ben en ervan baal dat hij een vrouw en kinderen heeft. Ik heb ook een stripboek gemaakt. Daarin bezocht ik de wedstrijd Ajax-PSV en werd ik in elkaar geslagen door PSV-supporters, waarna Huntelaar mij als een soort superheld kwam redden en mij op de mond kuste. Ja, heel vaag allemaal. Ik heb hem wel uitgenodigd voor de expo, maar hij is niet gekomen. Misschien komt hij in de toekomst wel eens! Maar het is en blijft een held.’

Credits

Fotografie: Cooper Seykens
Styling: Roel Schagen
Creative Direction: Nicolette Goldsmann & Tanne Gielen
Grooming: Mascha Meyer

Shop

luck2.jpgluck1.jpg

Tags

Lees ook

Aanbevolen voor jou